دو ابرنواختر در يك كهكشان

در شش هفته‌ي گذشته اخترشناسان دو انفجار ابرنواختري را در يك كهكشان كم نور در صورت فلكي جاثي ثبت كردند. تا پيش از اين هيچ‌گاه دو انفجار ابرنواختري با اين فاصله‌ي زماني كم در يك كهكشان مشاهده نشده بود.
اين كهكشان كه با نام «MCG +۰۵-۴۳-۱۶ » شناخته مي‌شود در فاصله‌ي ۳۸۰ ميليون سال نوري از ما قرار دارد.
نكته‌ي جالب ديگر اين است كه اين دو انفجار از دو نوع مختلف هستند. ابرنواختر ۲۰۰۷ck يك ابرنواختر از نوع II است. اين نوع از انفجارات ستاره‌اي در پايان عمر يك ستاره‌ي پرجرم اتفاق مي‌افتند. با تمام شدن سوخت هسته‌‌اي٬ ستاره منقبض مي‌شود و سپس با انفجاري شديد لايه‌هاي بيروني خود را از دست مي‌دهد. اين ابرنواختر بار اول در ۱۹ مي ۲۰۰۷ رصد شد.
سرگذشت ابرنواختر دوم با نام ۲۰۰۷co كاملا متفاوت است. اين ابرنواختر در اثر انفجار يك ستاره در پايان عمر خود به وجود نيامده است. منظومه‌اي را در نظر بگيريد كه از يك ستاره‌ي معمولي و يك كوتوله‌ي سفيد تشكيل شده است. در اثر نزديك بودن اين دو به يكديگر كوتوله‌ي سفيد گازهاي ستاره‌ي ديگر را مي‌بلعد و پس از مدتي همانند يك بمب هسته‌اي بسيار قدرتمند منفجر مي شود. به اين نوع از انفجار٬ ابرنواختر نوع Ia گفته مي‌شود و ۲۰۰۷co از اين دسته از ابرنواخترها است.
«استفان ايملر»(Stefan Immler ) از مركز فضايي «گادرد»(Goddard ) ناسا مي‌گويد: "در هر كهكشان معمولا هر ۲۵ تا ۱۰۰ سال يك انفجار ابرنواختري اتفاق مي‌افتد. بنابر اين مشاهده‌ي دو ابرنواختر با فاصله‌ي زماني ۱۶ روز در يك كهكشان قابل توجه است".
البته بايد توجه داشت كه اين دو ابرنواختر چند هزار سال نوري از هم فاصله دارند و با اين كه ما دو انفجار را در فاصله ي زماني ۱۶ روز رصد كرده‌ايم اما ممكن است اين اتفاقات با فاصله ي زماني چند هزار سال اتفاق افتاده باشند.
منبع:

www.spaceflightnow.com